De Vrekkin – een soort Trump?

 In Blogs, Voor & door jongeren

door: Eliza Gerritsen

Om eerlijk te zijn: Ik heb vooraf geen idee waar de voorstelling over gaat. Loïs (die ook bij de jongerenredactie zit en waarmee ik naar de voorstelling ga) ook niet echt. We weten alleen dat het een stuk is voor alle leeftijden, maar vooral voor kinderen en we weten dat de voorstelling ‘De Vrekkin’ heet. Ook hebben we nog een krantenartikel voorbij zien komen waarin de hoofdpersoon vergeleken werd met Trump, dus daar heb ik maar even op gelet. Tot zover onze research.

Al vrij snel wordt me duidelijk dat de acteurs zich inderdaad vooral gefocussed hebben op het jonge publiek, alles wordt nogal overdreven gespeeld en ligt er dik bovenop, Dat was ook een van de eerste dingen die we tegen elkaar zeiden toen we de zaal uitliepen, maar het gezelschap heet natuurlijk niet voor niks ‘NTjong’, en het was ook wel heel erg grappig.

Het verhaal gaat over een rijke vrouw, (De Vrekkin) die haar kinderen verwaarloost en om niks anders geeft dan om haar geld. Ze wordt hierin vergezeld door haar –uiteindelijk niet zo- trouwe vriendin: FrouFrou en haar ietwat té trouwe personal assistant: PA.
De Vrekkin heeft het zwaar, ze is net gescheiden met haar man Frans (die zich nu geen Frans meer laat noemen maar eerder iets als Francine), haar kinderen leveren haar niks op: een dolverliefde homoseksuele zoon en een dochter met hersens, maar ook een hanenkam, en alsof dit allemaal nog niet erg genoeg is: De Vrekkin voelt zich oud.

Dit alles moet natuurlijk worden opgelost en brengt de nodige problemen met zich mee.

Het kernwoord van deze voorstelling is denk ik: ‘humor’, er worden zoveel belangrijke thema’s in behandeld die totaal verpakt zijn in hilarische kreten, decors, kostuums en situaties. Het is leuk omdat de oudere kijker wel op een bepaald vlak aan het denken wordt gezet door actuele onderwerpen als homoseksualiteit, transgenders, gierigheid en vrouwen aan de macht. Terwijl de kinderen die in de zaal zaten waarschijnlijk vooral hebben zitten schateren om de gekke muziek en domme acties van de personages.

Het stuk is een echt familiedrama, met allerlei herkenbare aspecten zoals zeurende moeders (sorry mam), irritante broertjes, vadercomplexen, onzekerheid en liefde. Dit maakt het denk ik ook zo grappig. Ook zit er een beetje een fantastisch element in de voorstelling, dat heel duidelijk terug komt in het decor en de kleding. Je kijkt naar mijn idee echt vanuit de beleving van een kind.

Ik vond wel dat het een beetje lang duurde voordat het duidelijk werd waar het nou precies naartoe ging met de verhaallijn. Het einde was daarom ook een beetje langdradig, al weet ik niet of de kinderen daar ook last van hadden.

De vergelijking met Trump en De Vrekkin snap ik niet helemaal, behalve dan dat ze beide misschien idiote uitspraken doen, zoals ‘Grab ‘em by the pussy’ en ‘Mijn kinderen zijn mijn slechtste investeringen ooit geweest’. Niet helemaal vergelijkbaar naar mijn mening. Ook hebben ze allebei veel macht en geld, maar daar zijn er wel meer van op de wereld.

Overall was het een zeer vermakelijke voorstelling. Ik zou een volgende keer absoluut mijn kleine broertje van 7 meenemen, al denk ik dat ook mijn opa en oma er van kunnen genieten!

“De Vrekkin” speelt nog tot 14 januari door het hele land, en komt begin januari nog een paar keer terug in Den Haag, dus je kunt er nog bij zijn!

Bekijk nog even de trailer, die is leuk!!!

Recommended Posts

Start typing and press Enter to search