Fan van Daria

 In Voor & door jongeren

In 2016 belandde ik met mijn vriendinnen bij de voorstelling met de titel ‘Nobody home’ van regisseuse Daria Bukvic; Het bleek een aangrijpende voorstelling over vluchtelingen. Na afloop maakten we even een praatje met de acteurs, en ik wist zeker: Dit was het beste toneelstuk dat ik ooit heb gezien. Maar dat was niet het geval…

Othello
Begin 2018 hoorde ik dat ik met school naar de voorstelling Othello ging, ook van Daria. Ik had er metéén zin in. Natuurlijk van tevoren even gegoogeld en acteurs opgezocht, en gereageerd onder de foto van Werner Kolf (de hoofdpersoon van Othello) dat we die avond zouden komen kijken, want als groupie moet je natuurlijk wel een beetje voorbereid zijn ;). Na afloop van de voorstelling stonden we met tranen in onze ogen te klappen. Othello overtrof zelfs Nobody Home! Toen we in de foyer stonden kwam Daria naar ons toe omdat ze zo blij was om jong publiek te zien. Ze had ons gevraagd naar onze mening en we hebben denk ik wel een kwartier staan praten en gelachen, en bekend dat we een klein beetje verliefd waren geworden op Werner. Daarna ook eventjes met Werner zelf gepraat, natuurlijk.

Melk en Dadels
Toen we hoorde dat Daria met een nieuw stuk kwam hebben we gelijk 3 kaartjes gekocht. We kwamen aan en we merkte gelijk dat wij by far de jongsten in het publiek waren, drie meiden van rond de 15 jaar, die uit zichzelf naar een voorstelling gaan?! Dat zie je niet vaak ziet in de Koninklijke Schouwburg.

We kwamen de zaal in en het was gelijk een groot feest. Er werd gedanst, gezongen en vooral veel gelachen. Het werd al snel een stuk serieuzer.

Ik heb zelf een 100% Nederlandse afkomst, ik kon me dus totaal niet identificeren met de dingen waar Marokkaanse Nederlanders in ons land tegenaan lopen. Als ik over straat loop is er niemand die ook maar twee keer naar mij kijkt, niemand die boos op me wordt zonder reden en het is me nooit overkomen dat iemand in het openbaar tegen me heeft geschreeuwd om een simpel ding zoals een kaartje voor de bus. Je merkt al snel dat voor hen wel anders is.

Het is een prachtig toneelstuk, al is toneelstuk misschien niet echt het goede woord. Het is eerder een biografie maar dan op het toneel. Er staan 4 prachtige vrouwen met Marokkaanse roots die gewoon hun verhaal willen vertellen! Het was zeker niet alleen maar serieus maar ook erg grappig, zo waren er personages als dansende oma’s en Super Marokkaan. Het stuk eindigt met een ijzersterke epiloog, dat eigenlijk alles opsomt. Van hoe ze zijn opgegroeid tot aan alle Nederlanders die eindelijk een keertje normaal moeten doen omdat aan het einde van de dag iedereen hetzelfde is.

Na afloop, meteen toen de lichten uit gingen, klonk er een oorverdovend applaus en schoot iedereen op van zijn stoel.

Na afloop hebben we nog met Daria gepraat, (die ons nog herkende!!!) geknuffeld en met klamme handjes en klotsende oksels gezegd dat we het prachtig vonden. Als er iemand langs liep stelde Daria ons voor en ze zorgde dat iedereen de mening van ons -het jonge publiek- kon horen.

Dus of je nou super Nederlands bent (zoals ik en mijn vriendinnen) of een andere afkomst hebt: Ga Melk en Dadels zien, het gaat je zeker ontroeren!

Melk en Dadels is nog t/m eind december door het hele land te zien.

Recent Posts

Start typing and press Enter to search